Leyla…

Leyla’ya sormuşlardı hani bir gün,

“Sen mi Kays’ı daha çok sevdin; yoksa o mu seni” diye.

“Elbette ben onu daha çok sevdim!”

demişti Leyla,

Kays’ın adını duyar duymaz gözünden yaşlar boşanarak.
…Sordular;

Nedir delilin, nasıl ispat edersin onu daha çok sevdiğini, üstelik o senin için çılgınlığa varmış aklını yitirmiş mecnun olmuşken?

O vakit Leyla ağlayarak

“Dostlar!” demişti “Sırdır ki gizli gerekir, Sevgilinin adını dile düşürmek hakikatte ayıptır. Kays bir dağ delisi gibi davrandı gitti çöllerde

aşkımızı ona buna anlattı, ben kimseciklerle paylaşmadım onun sevgisini içimde büyüttüm…

Budur ki benim onu daha çok sevdiğime delildir. . .!