Ânsızın

Neden ağlar ki bir insan
Gülmenin doruğundayken, ansızın?
Nedir adı, her ân değişen
Üzerime sinmiş bu garipliğin?
Bütün bu telâş niye
Fazlalıkları yaşarmış gibi?
Her şeyi sığdırmayı bir âna
Niçin ister ki insan?

Sorabilir miyim derdime
Hem varlığı hem de yokluğuyla neden hüzünlendirir?
Nasıl istemez ki bir insan
Bütün ihtişamıyla yaşamayı, sadeliği?
Ve gidersen bir gün, nedir kalan
Varlığın mıdır, yoksa hiçliğin mi?
Doğru mu üzerindeki elbisenin
Çamurdan işleme bir kumaştan olduğu?

 

Salih Sarıkaya

Ey can!

“Ey can! Şu fâni varlıklara gönül vererek yerlerde sürünme; Aşk kanadını aç da, birazcık yüksel, uç!

Çünkü ay, yerde değildir, yücelerdedir;gölge ise aşağılardadır!

Dilenciler gibi her kapıyı çalma, her kapıdan bir şey bekleme!
Aklını başına al, yer kapılarını çalma da gök kapısını çal!

Korkma; sen, üstün bir varlıksın! Elin göklere kadar uzanır; gök kapısını çalabilirsin!”

 

Hz. Mevlânâ